In en Aan de Zorg

Ziekenhuis Nieuwegein zet familieleden in voor zorgtaken

Ziekenhuis Nieuwegein zet familieleden in voor zorgtaken

Drie oplossingen zijn er volgens de verpleegkundigen in het Antonius Ziekenhuis om de zorg toegankelijk en betaalbaar te houden. Over de kwaliteit hebben we het even niet.

  1. Anton, de app of digitaal platform
  2. Een slimmere rolverdeling voor de verpleegkundigen
  3. Het meer betrekken van familie bij de zorg en het afschaffen van vaste bezoektijden.

Een aantal gedachten

Een aantal gedachten (deels overlappend met andere berichtgeving) t.a.v. punt 3 wil ik graag met jullie delen.

De gemiddelde ligduur in het ziekenhuis is sinds 2012 vrij constant: 5,2 dagen. Hoe staat de tijd van uitvragen, beschrijven daarvan in het opnameplan, het opzoeken van de gemaakte afspraken door de drie keer per dag wisselende bezetting en de benodigde training/instructie ten opzichte van de gehoopte tijdwinst bij een gemiddelde doorlooptijd van 5 dagen.

De verpleegkundige is BIG-geregistreerd, bij gemaakte fouten kunnen zij te maken krijgen met het tuchtrecht. De verpleegkundige kan taken weliswaar overdragen, maar de verantwoordelijkheid blijft m.i. bij de verpleegkundige liggen.

Een aantal vragen

Wat zijn de gevolgen en voor wie als de taken niet goed worden uitgevoerd of signalen niet of niet op tijd worden opgemerkt en gemeld?

Wat zijn de gevolgen van het afschaffen van de bezoektijden voor de overige patiënten (hersteltijd)?

Welke stemmen mis ik?

De stem van de patiënt heb ik in het hele plan/verhaal minimaal voorbij zien komen.

De stem van de mantelzorger evenmin. Waar is de stem van de mantelzorger? Die zie of hoor je niet. Zo’n 5 miljoen mantelzorgers besteden ongeveer 1,5 miljard uur aan mantelzorg (gemiddeld 300 uur per jaar). Ze raken meer en meer overbelast (9% zegt overbelast te zijn). Ruim twee op de vijf ondervindt stress door het mantelzorgen, de helft daarvan ervaart zelfs regelmatig mentale klachten. Klachten die op zichzelf ook weer kostenverhogend zijn voor de zorg.

Wat zijn de mogelijke gevolgen van het mantelzorgen in het ziekenhuis voor de zorg thuis? Zegt de zorgverzekeraar straks: dat deed uw familie in het ziekenhuis ook, dus dat kan nu thuis ook?

Welke (ethische) gevolgen kan dit hebben voor de toegankelijkheid van de zorg en tweedeling? Kan het zo zijn dat straks iemand eerder wordt opgenomen en geholpen als deze aantoonbaar hulp voor de verpleging mee kan nemen? Of wellicht dat kan inhuren?

Waarom ligt de prikkel om de zorg toegankelijk en betaalbaar te houden opnieuw eenzijdig bij de zorgprofessional, mantelzorger en patiënt? Waarom niet gesneden in de nog steeds groter wordende en woekerende hoeveelheid werkers AAN de zorg?

Tot slot

Het meest bijzondere vind ik wel dat de zorgprofessionals (werkers IN de zorg) nu, naast zorgen en administreren, de problemen oplossen die de werkenden AAN de zorg hebben gecreëerd. Ik had me bij zeggenschap iets anders voorgesteld.

DISCLAIMER

Alle informatie en/of artikelen mogen  alleen gedeeld worden met bronvermelding. Verwijzing naar dit kennisplatform en auteur Marjet Veldhuis.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De artikelen lezen op deze website is gratis. Wil jij mij vrijwillig steunen met een kleine donatie voor het bouwen, hosten en onderhouden van deze website én de tijd die ik hier aan spendeer? Dan ben ik daar erg blij mee!