We kunnen niet toveren versus Fusies in Friesland worden doorgedrukt

We kunnen niet toveren…

‘De voorgenomen fusie van het Antonius ziekenhuis (Sneek) en Tjongerschans (Heerenveen) zorgt voor grote onrust bij het personeel en patiënten. Toch wijzen de cijfers uit dat er in Fryslân geen andere optie is. Dat komt door de vergrijzing en de personeelskrapte’

Een manager Communicatie, manager Acute Hulp en een (andere) medewerker van de zorgverzekeraar vertellen vervolgens hoe ernstig de zaken zijn(verwacht tekort over 10 jaar op basis van een model) en waarom de ingrepen noodzakelijk zijn.

Ik miste een aantal zaken en vragen.

Vergrijzing

Hoe is het mogelijk dat we al járen weten dat de vergrijzing er aan komt (hoe vaak zijn er al wel geen bezuinigingen onder die noemer doorgevoerd?) en nu wéér de vinger naar de ouderen wordt gewezen?

Personeel(stekort) krijgt weer de schuld

Waarom is er een personeelstekort? Kunnen jullie uitleggen waarom zoveel zorgprofessionals de zorg verlaten (en dan hebben we het niet over de pensioengerechtigden)? Waarom de schaarste van het zorgpersoneel (waar jullie nu met de vinger naar wijzen) stap voor stap zelf door ziekenhuizen en zorgverzekeraars gecreëerd is?

Fusies

De beloftes bij fusies zijn altijd geweldig. Schaalgrootte zal de kwaliteit verbeteren, de toegankelijkheid beter maken en altijd tegen minder kosten. Meerdere onderzoeken wijzen uit dat het andersom is. Toch blijft de zorgbestuurders er op aansturen. Hierbij gesteund door de zorgverzekeraar die dat wel handig vindt om op hun beurt weer te sturen.

Een ander zorglandschap willen realiseren

De gebruikelijke oplossingen vanuit oogpunt van de zorgverzekeraar komen naar voren: zelf doen, samen doen (mantelzorg), samenwerking, digitalisering en innovaties. Het riedeltje wat we inmiddels wel kennen.

Wat dan wel?

Start eens anders is mijn advies. Kijk eens naar de organisatie van zorg. Hoeveel geld gaat wérkelijk naar IN de zorg? En hoeveel naar de werkers AAN de zorg¹? Werkers AAN de zorg bedenken, besturen en controleren ten koste van zorgtijd en zorggeld. Zie onder ogen dat geld in de zorg niet terecht komt waar het werkelijk moet komen: de directe patiëntenzorg (patiënt en werkers IN de zorg). Veel geld in de zorg gaat naar de werkers en verdieners AAN de zorg. De eenzijdige advisering en oplossingen vanuit werkers AAN de zorg zullen echter nooit gericht zijn op het snijden van hun eigen kosten, maar altijd op het snijden van kosten IN de zorg (zorgprofessional en patiënt). Snijden in eigen vlees doet immers pijn.

Toveren

Een laatste tip: Zorgprofessionals besteden van hun werktijd 40% aan administratie en slechts 60% aan zorg. Ik rekende eerder al uit hoeveel uren zorgtijd je wint als je die 40% terug brengt naar 10%. Daar hoef ik niet voor te toveren.

DISCLAIMER

Alle informatie en/of artikelen mogen  alleen gedeeld worden met bronvermelding. Verwijzing naar dit kennisplatform en auteur Marjet Veldhuis.

1. Een paar voorbeelden? Aanbestedingen, actieprogramma’s, Private Equity, accreditatie-business, inkoop van zorg, lobbycircuits, governance-codes op papier, recruitment, toeleveranciers van zorg, hulpmiddelen, keurmerken, rechtszaken en het-koekoeksjong-in-de-zorg-ICT. ↩︎