Ik val maar met de deur in huis: ik heb het artikel Zorgvisie niet gelezen (simpelweg omdat ik me een abonnement niet kan veroorloven). Maar de kop triggerde me meteen (link onderaan).
De afgelopen weken ben ik in de (recente) geschiedenis van ‘Werken in de zorg’ gedoken. En eerlijk gezegd verbaasd het me totaal niet dat het tekort aan zorgpersoneel oploopt.
Wat is het probleem?
Rondom de periode 2015 zijn door de sluiting van de verzorgingshuizen (AWBZ -> WLZ) en de overgang WMO/Jeugdzorg naar de Gemeenten tienduizenden zorgprofessionals ontslagen (of zelf eieren voor hun geld kozen).
In 2015 is vervolgens meteen gestart met ‘Het zorgpact’ het werken in de zorg (anders) te organiseren. Gestart met het oplossen van een zelf gecreëerd probleem. Meerdere actieprogramma’s volgden (zie afbeelding) en ook verschenen er genoeg rapporten (o.a. RVS, SER, V&VN), ik schreef er al eerder over: het kostte miljoenen aan zorggeld.
Bij al deze activiteiten stonden de werkers-IN-de-zorg aan de zijlijn. Als het heel erg meezat werd er nog wel eens een vraag gesteld, een peiling gedaan of een klankbordsessie. Maar de mensen werkend AAN de zorg bedachten, beschreven de oplossingen en voerden die uit.
Omdat de ogen op de uitvoering van de programma’s gericht waren had (en heeft) men amper oog voor de praktijk. Wat gebeurde er inmiddels op de werkvloer? Daar liepen steeds meer zorgprofessionals weg, gingen minder werken en zelf anders werken (ZZP). De werkdruk steeg, de wachtlijsten groeiden, de protocollen werden steeds stringenter en de zorgverzekeraars, CIZ en gemeenten gingen steeds meer op de stoel van de zorgprofessionals zitten.
De zorgprofessionals hebben dit tot in den treure aangegeven, maar er werd (en wordt) niet geluisterd.
Dus beste werkenden-AAN-de -zorg, nu niet huilen als je ziet dat de uitstroom voor de sectoren Jeugdzorg en Gehandicapten overall al groter is dan de instroom. Andere sectoren zijn hard op weg om dat ook te behalen. Mede mogelijk gemaakt door het wegpesten van de ZZP-ers in de zorg en de ongecontracteerde aanbieders.
Tel daarbij op het stijgende ziekteverzuim (rond 8%), een lagere instroom bij de zorgopleidingen en een groei van de bevolking van 1,3 miljoen inwoners… En je weet dat het probleem groot is én dat alle oplossingen van de laatste 10 jaar niet gewerkt hebben.
Betaalbaarheid, toegankelijkheid én kwaliteit was in 2006 bij de komst van de ZVW de belofte, het is een loze belofte geweest weten we met de kennis van nu.
Gratis tip: Luister eens naar de werkers-IN-de-zorg!
