Mijn complimenten voor het prachtige artikel van Mirjam de Rijk in de Groene Amsterdammer van vandaag (6/4 ook te lezen voor niet abonnees) over privaat, publiek en publiek/privaat in de zorg.
Al langer volg ik de overnames van zorginstellingen door grote (buitenlandse) investeerders met grote belangstelling, waaronder het Franse bedrijf Orpea, en ze zijn me een doorn in het oog. De rol van ACM (aan-de-zorg) nader belicht.
Overname zorginstellingen door grote (buitenlandse) investeerders
Op 6 maart was ik dan ook heel verbaasd dat de ACM toestemming had gegeven aan Orpea om opnieuw overnames te doen, dit keer van Thuismakers en Compartijn: “De ACM heeft de overnameplannen bekeken en ziet geen bezwaar. Er is na de overname nog voldoende concurrentie”
Waar kijkt ACM niet naar?
De ACM, met de slogan ‘laat markten goed werken voor mensen en bedrijven’, is m.i. in deze overnames op beide vlakken een aantal zaken die niks te maken hebben met concurrentie vergeten.
Dat Orpea een schuld van € 9,5 miljard heeft (dat bedrag is groter dan dat onze hele eerste lijn in 2023 krijgt: € 7,2 miljard, zie 1e commentaar) is kennelijk geen argument om deze overname tegen te houden.
Dat bij de bedrijfsvoering vanuit de overgenomen organisaties naar alle waarschijnlijkheid een aanzienlijk deel van ons zorggeld naar de Franse eigenaar gaat ook niet.
Dat bij mogelijk faillissement de client/burger keihard geraakt zal worden in de continuiteit van zorg (met alle gevolgen van dien) ook niet.
Dat bij mogelijk faillissement de Nederlandse overheid bij zal moeten springen om bovenstaand scenario te voorkomen ook niet.
Dat bij mogelijk faillissement en bijkomende kosten daarvan weer de premie van elke burger hoger zullen laten worden ook niet.
Opvallend
Op 5 april (gisteren) was ik dan ook heel verbaasd dat het Zorginstituut de huidige directeur Kwaliteit en Veiligheid bij Orpea Nederland presenteerde als toevoeging binnen de Raad van Bestuur. Het persbericht liet het woordje private weg in de aankondiging van de komst van Karin Timm. De nadruk lag op de toegevoegde waarde van haar verpleegkundige inbreng.
Belangrijk: Ik heb niks persoonlijks tegen Karin Timm.
Mijn bezorgdheid ligt in de vraag in hoeverre de private inbreng nu ook door gaat werken in Zelfstandige BestuursOrganen (ZBO’s) en Rechtspersonen met een wettelijke taak (RWT’s) van het ministerie van VWS en de wenselijkheid daarvan.
Wat vinden de zorgprofessionals, patiënten en burgers daarvan?
Wat vind de politiek daarvan?
DISCLAIMER
Alle informatie en/of artikelen mogen alleen gedeeld worden met bronvermelding. Verwijzing naar dit kennisplatform en auteur Marjet Veldhuis.
