Bovenstaande drie onderwerpen stonden deze week op de zorg-agenda.
Clientprofielen
Zorgvisie (Kiers) blikt op 5 juni terug op het hele proces aangaande de clientprofielen (lopend vanaf 2018). De NZa had een prachtig theoretisch model gevonden (op basis van historische data is te voorspellen hoeveel zorg iemand nodig heeft) en startte een eigen wetenschappelijk collectief om dit experiment in de praktijk te realiseren. Klinkt al een beetje bijzonder toch? Na 5 jaar paste die verrekte praktijk nog steeds niet in het theoretische model, maar opgeven was geen optie. Dus moesten er meer data komen door de praktijk verplicht te stellen die data aan te leveren. Uiteindelijk heeft Jennifer Bergkamp als stem van alle mensen uit de praktijk de mogelijk desastreuze gevolgen voor wijkverpleging (en meer!)maar ook voor Intensieve Kindzorg, Palliatieve zorg en Wlz) de alarmbel laten rinkelen. De kamer stemde vóór de motie om de verplichting tot het aanleveren van data voor clientprofielen niet te accepteren.
HONOS
Data en de NZa, die vinden we ook terug in de al lang lopende perikelen rondom de HONOS-data. Data van 800.000 GGZ-cliënten werden, zonder toestemming, door de NZa opgenomen in een data-base om zo te pogen een theoretisch bekostigingsmodel te verbeteren. De actiegroep ‘Vertrouwen in de GGZ’ voert vanuit de praktijk actie tegen deze dataverzameling. De kamer stemde vóór de motie met als doel de verplichting voor de NZa om de HONOS-data-base te vernietigen.
Wat valt op?
Zowel clientprofielen als HONOS-data zijn langlopende theoretische processen aan de overlegtafels waar de praktijk uiteindelijk eerst data voor aan moet leveren en vervolgens zichzelf passend moeten maken voor die theorie. Vanuit die praktijk wordt nu opgestaan en NEE gezegd.
Alle betrokken belangenorganisaties die aan de theoretische tafels zaten gewoon zijn mee gegaan in de theoretische bekostigings-exercities. Al langere tijd stel ik de vraag: ‘behartigen de belangenorganisaties nog wel de belangen van degene wiens belangen ze horen te behartigen (de reden van bestaan) of behartigen ze de belangen van zichzelf (blijven bestaan). Dat de organisaties aan tafel bleven zitten en nu uiteindelijk individuen vanuit de praktijk zelf opstaan en het werk doen van de belangenorganisaties is veelzeggend.
Tot slot (N)IZA
Op 3 juni kwamen alle betrokken partijen van het (N)IZA bij elkaar om de tussenevaluatie (mid-term review) te bespreken. De brief aan de Tweede Kamer staat vol van prachtige berichten (er zijn al 108 plannen goedgekeurd! 😉) en vergezichten over ‘beweging’, ‘veranderend zorglandschap’, regio-beelden en‘passende zorg’.
Geen woord over de uitvoeringskosten van dit (N)IZA, het grootste theoretische experiment sinds de invoering van het huidige zorgstelsel. Het (N)IZA dat zelf een verdienmodel is geworden.
De bestuurders besloten afgelopen maandag dat zij door willen gaan met de ingezette beweging, maar wat wil de praktijk? Gaan zij nu ook NEE zeggen? Wie?
DISCLAIMER
Alle informatie en/of artikelen mogen alleen gedeeld worden met bronvermelding. Verwijzing naar dit kennisplatform en auteur Marjet Veldhuis.
