Vandaag (16 maart 2023) is het zover: de ziekenhuizen staken met zondagsdiensten en het dragen van zwart (hetgeen imho wel wat luguber is in een ziekenhuis, maar misschien ben ik het gevoelige type).
Gisteren heeft de kiezer massaal een tegenstem uitgebracht t.a.v. het huidige beleid en koers. De top drie van redenen voor een tegenstem:
- Onbekwame ministers
- Stikstof
- Gezondheidszorg
Gemiste kans voor de vakbonden
Van de 23 werkdagen in maart die de vakbonden hadden kúnnen kiezen om actie te voeren in de ziekenhuizen, hebben ze juist dié dag uitgekozen (de dag na de verkiezingen) waarop de acties de minste aandacht krijgen. Zeker nu klip-en-klaar is dat de kiezer gezondheidszorg als een belangrijk item te ervaren.
In de bijdrage en artikel van dinsdag jl. beschrijf ik al dat de acties linksom of rechtsom ten koste gaan van de patiënt en de zorgprofessional in het ziekenhuis zelf (titel: Wat Hugo de Jonge wél goed zag…). De benodigde inzet van personeel wordt hierdoor niet verminderd maar eerder vermeerderd (zorg moet alsnog maar later worden uitgevoerd), de wijze van actie voeren is een copy-paste vanuit het verleden.
Gemiste kans voor de beroepsorganisaties
Alhoewel de V&VN, de LAD en FMS de acties steunen in woord, zie ik daar geen werkelijke daden tegenover staan. Tekenend voor de situatie waarop de zorg zich op dit moment bevind, denken in hokjes. Steeds minder zorgprofessionals voelen zich vertegenwoordigd door de beroeps- en brancheorganisaties die hun belangen zouden moeten vertegenwoordigen. Ze lijken meer bezig te zijn met de positionering van de eigen organisatie en die van positionering ten opzichte van elkaar.
Gemiste kans voor de politici en overige werkers AAN de zorg
Gezondheidszorg is voor de tegenstemmers een heel belangrijk thema. Patiënten ervaren nu letterlijk dat de zorg door zijn hoeven zakt, ze krijgen niet alleen letterlijk minder zorg maar daardoor ook minder kwalitatieve zorg. Hier tegenover staat een vermeerdering van de premie, de eigen bijdrage, het eigen risico, de tijd die je kwijt bent om zorg te regelen. Tóch werd de gezondheidszorg niet als thema naar voren gebracht in de campagnes. Waarom niet? Daar kan ik alleen maar naar gissen, maar ik weet wel dat geen enkele partij zich op dit moment graag aan de problemen in de zorg brand.
Kans voor de zorgprofessionals
Alle werk, tijd en inzet van de werkers AAN de zorg ten spijt, er verandert weinig tot niks. Dat is ook niet verwonderlijk, een probleem kan niet worden opgelost met de denkwijze (en mensen/organisaties) die het heeft veroorzaakt. Écht opkomen voor de belangen van de zorgprofessionals zullen ze zelf zorgbreed moeten doen (en gaan ze ook doen). Niet alleen jouw professie, specialisme en branche loopt tegen de problemen van het systeem aan, overal is de 40% bureaucratie, de immense datahonger, de oeverloze verantwoording en alles samengevat in één woord: het vertrouwen in de zorgprofessional. Sta samen op, creëer de macht van het grote getal en pak de kans die de andere partijen laten liggen.
DISCLAIMER
Alle informatie en/of artikelen mogen alleen gedeeld worden met bronvermelding. Verwijzing naar dit kennisplatform en auteur Marjet Veldhuis.
