In artikel nummer 7 van de serie ‘Fraude en zorg door de jaren’ heen laat ik via 4 thema’s, 3 sporen en 5 specifieke zorgsectoren een stukje van de inhoud zien van het programma Rechtmatige zorg, aanpak van fouten en fraude 2018-2021. Ook stel ik een aantal vragen die ik hier ook alvast benoem.
Wát heeft het eerste programmaplan daadwerkelijk opgeleverd?
Waarom…
De volledige focus op de kleine zorgaanbieders en zorgprofessionals qua zorginhoud?
Niet kijken naar de wijze van organiseren (BV/holding/stichting)?
Wordt er niet gekeken naar de overige partijen binnen het zorgstelsel zoals bijvoorbeeld NZa, VWS, IGj en zorgverzekeraars?
2018
In april 2018 wordt het Programma Rechtmatige zorg, aanpak van fouten en fraude 2018-2021 gepresenteerd.
Wat is het doel van dit programma?
“Het doel is om in deze kabinetsperiode de onrechtmatigheden in de zorg fors te verminderen. Daartoe richten we een programma in waarin alle relevante partijen een rol hebben . Partijen voeren vanuit die rol een verantwoordelijkheid gecoördineerde activiteiten uit die gericht zijn op het bereiken van de (sub)doelstellingen op de volgende vier thema’s”
- Preventie: de sector registreert en factureert correct. Potentiële fraudeurs worden zoveel mogelijk belemmerd toegang te krijgen tot de zorg
- Controle: onrechtmatigheden worden op tijd gesignaleerd en er wordt proactief op geacteerd
- Handhaving: tijdig signaleren en actief verzamelen van vermoedens van fouten en fraude leidt op basis van gedegen onderzoek tot passende maatregelen
- Ketenbrede samenwerking: er wordt actief regie gevoerd op de keten en beter samengewerkt door alle partijen in de keten, wat leidt tot een efficiëntere en effectievere aanpak van fouten en fraude
Een doelstelling van het programma is ook objectief in beeld te krijgen of we er in slagen fouten en fraude fors te verminderen.
Wat gaan we doen?
Wij zetten in op een integrale aanpak van fouten en fraude waarin elke partij in de keten zijn verantwoordelijkheid neem en bijdraagt aan de gezamenlijke aanpak. Fouten en fraude kunnen alleen effectief worden aangepakt als de inzet van alle partijen in de keten nauw wordt afgestemd. We kiezen voor een aanpak met drie sporen:
- Het voorkomen van fouten en fraude
- De focus op vijf specifieke zorgsectoren (Deze sectoren zijn geselecteerd op grond van drie criteria).
- Medisch specialistische zorg
- Geestelijke gezondheidszorg
- Mondzorg
- Wijkverpleging
- Persoonsgebonden budget
- Wetgevingstrajecten die bijdragen aan het voorkomen en bestrijden van fouten en fraude. Het gaat hier onder meer om het mogelijk maken van een betere gegevensuitwisseling tussen handhavingsorganisaties en het invoeren van een waarschuwingsregister Zorg.
Sturing
Voor MSZ, GGZ en mondzorg
Onder voorzitterschap van VWS werkgroepen, directeuren-overleggen en wanneer nodig ook bestuurlijke overleggen. In deze gremia worden knelpunten in kaart gebracht en afspraken gemaakt over de te nemen maatregelen om die knelpunten op te lossen. Er wordt bepaald wie welke verantwoordelijkheid daarin heeft, tot welke resultaten dat moet leiden, of de gewenste resultaten ook bereikt worden en waar eventueel bijgestuurd moet worden.
Voor pgb
Vindt afstemming op het onderdeel beleidsverkenning plaats in het BO pgb, waar naast VWS de SVB, ZN, VNG en individuele gemeenten aan deelnemen. Per Saldo en BVKZ zijn hierbij betrokken als externe adviseurs. Het BO vindt 2x per jaar plaats
Voor wijkverpleging
Voor de aanpak van fouten en fraude gaan we samen met de landelijke werkgroep wijkverpleging (Actiz, BTN, Patiëntenfederatie Nederland, V&VN, ZN) in gesprek over de uitwerking van voorgenoemde plannen.
[en we vergaderen lekker samen door]
Met de TIZ-partijen zijn afspraken gemaakt over de ketenbrede samenwerking en aanpak van zorgfraude in alle domeinen. Deze zijn vastgelegd in een convenant. In de TIZ beleidsgroep komen partijen onder voorzitterschap van VWS eens in de 6 weken bijeen om de voortgang met elkaar te bespreken. Op bestuurlijk niveau is dat 2 tot 3 keer per jaar. Daarnaast geven de TIZ-partijen jaarlijks in een gezamenlijke brief aan welke signalen uit hun opsporingsonderzoek naar boven zijn gekomen die relevant zijn voor eventuele aanpassingen en verbeteringen in VWS-beleid.
Monitoring en effectmeting
De monitoring van de voortgang en de effectmeting worden waar mogelijk met feiten en cijfers onderbouwd. In de actielijnen per sector benoemen we de beoogde resultaten en langs welke indicatoren we die meten (zie afbeelding)
Op dit moment wordt door de Inspectie SZW ook gewerkt aan de ontwikkeling van een methodiek voor het meten van effect: “sturen met effect”. Dit is een complex project waarin alle doelstellingen met bijbehorende indicatoren om te kunnen meten in ontwikkeling zijn.
[denk even terug aan bijdrage 1, waar al gewaarschuwd werd dat het stelsel te complex wordt gemáákt]
De vergelijking met het eerste programmaplan Rechtmatige zorg (2015-2018) is groot (zie Fraude en zorg door de jaren heen (5)).
Meer van hetzelfde
Opnieuw een grote hoeveelheid aan woorden als Integraal, gezamenlijk, werkgroepen, directeuren-overleggen, bestuurlijke-overleggen, in kaart brengen, afspraken, verkennen, nader onderzoeken, uitwisselen, gezamenlijke agenda, gegevensuitvraag bij derden…
Een paar vragen en gedachten
Wát heeft het eerste programmaplan daadwerkelijk opgeleverd?
Waarom:
- de volledige focus op de kleine zorgaanbieders en zorgprofessionals qua zorginhoud?
- niet kijken naar de wijze van organiseren (BV/holding/stichting)?
- wordt er niet gekeken naar de overige partijen binnen het zorgstelsel zoals bijvoorbeeld NZa, VWS, IGj en zorgverzekeraars?
DISCLAIMER
Alle informatie en/of artikelen mogen alleen gedeeld worden met bronvermelding. Verwijzing naar dit kennisplatform en auteur Marjet Veldhuis.