In deze serie beschreef ik de geschiedenis van de bureaucratie-bestrijding Zorg, wat is er allemaal al geprobeerd? Een terugblik.
Wat valt op?
Minister Kuipers erkent in EenVandaag (4/4/2023) het probleem van de 40% bureaucratie in de zorg. Vervolgens legt hij vakkundig de focus op de gewenste goedkeuring van de Wet elektronische gegevensuitwisseling in de zorg’ (Wegiz) door de Eerste Kamer omdat dit zijn (mogelijke, verwachte, snelle?) oplossing van het probleem is.
Ieder die mijn bijdrages 1-7 afgelopen week heeft gelezen weet dat dit niet het geval is, het is slechts een oplossing voor een klein deel van het probleem.
Wat werkt al 25 jaar niet?
Nog even in een notendop de niet werkende oplossingen van de afgelopen 25 jaar (zonder de illusie volledig te zijn): Commissie Administratieve Lasten, AdviesCollege Administratieve Lasten, Zorgverzekeringswet, Rapport ‘Een kwestie van vertrouwen’, Regiegroep Regeldruk, Experiment RegelArme Instellingen, Essay Regeldruk, Handboek Meting Regeldruk, Actieplan ‘Merkbaar Minder Regeldruk”, Rapport PWC, Rapport ‘De puzzel afmaken’, Rapport ‘Begrippen, feiten en cijfers over (ervaren) regeldruk in de zorg’, Actieplan ‘(Ont)regel de Zorg’ en vervolgprogramma ‘(Ont)regel de zorg’.
Aan-de-zorg groeit
De focus van de minister op de Wegiz is een wegleiden/wegkijken van het veel grotere deel aan bureaucratie nl. de steeds grotere hoeveelheid informatie die moet worden aangeleverd in opdracht van steeds meer organisaties die werken AAN de zorg. Niet alleen ter verantwoording, maar ook om zorg te mogen gaan verlenen en te blijven verlenen. De verlichting van de administratiedruk door het mogelijk maken van de Wegiz verandert daar helemaal niks aan, nog even los van de uiterst optimistische tijdlijn die de minister schetst.
Al 25 jaar wordt nu geprobeerd om top-down de regeldruk, regelgeving, bureaucratie, administratie of welk woord je er dan ook maar aan wil geven (ALLE zorgprofessionals werkend IN de zorg weten waarover het gaat) te verminderen.
Al 25 jaar zonder enig concreet resultaat. Sterker nog, de vergelijking met Hydra, het veelkoppige monster dat voor elke afgeslagen kop er twee terug kreeg, is toepasselijker dan ooit.
Aan-de-zorg zal nooit in eigen vlees snijden
De vraag is waarom deze bureaucratie vanuit werkers AAN de zorg (Top, Up) nog steeds bestaat. En ze daardoor verregaand voor de zorgprofessionals IN de zorg (Down, Bottom) bepalen wat ze moeten doen, hoe ze dat moeten doen en controleren of ze wel doen wat ze moeten doen (Top-Down).
Het antwoord is simpel: de ‘Top’ heeft geen enkel belang bij verandering, kijken naar de eigen positie en rol in het geheel is moeilijk en snijden in eigen vlees doet pijn…
De verandering zal komen van Bottom->Up!
DISCLAIMER
Alle informatie en/of artikelen mogen alleen gedeeld worden met bronvermelding. Verwijzing naar dit kennisplatform en auteur Marjet Veldhuis.
