Ik begon als verpleegkundige op de Eerste Hulp en ambulance. Door een ernstige latexallergie moest ik in 1988 stoppen met dat werk. Daarna werkte ik bij een Bedrijfsgezondheidsdienst en studeerde ik Beleid en Beheer van de Gezondheidszorg aan de Universiteit Maastricht.

Na mijn afstuderen werkte ik onder andere bij zorgverzekeraars, zorgkantoren en het toenmalige College voor Zorgverzekeringen, nu Zorginstituut Nederland. Ik leerde de zorg daardoor van verschillende kanten kennen.

In 2019 verhuisde ik terug naar Friesland. Ik begon steeds meer te twijfelen aan een verhaal dat ik mijn hele loopbaan al hoorde: ‘de zorg wordt onbetaalbaar’. Ik besloot het uit te zoeken.

Dat leidde tot mijn eerste boek Heilige zorghuisjes – Is zorg echt onbetaalbaar? en later tot mijn tweede boek Heilige zorghuisjes – Meer mens, minder systeem. Inmiddels schrijf ik ook rapporten en artikelen en spreek ik over wat mij opvalt.

Gaandeweg zag ik dat het niet alleen over geld gaat. Het gaat ook over het systeem dat we rondom de zorg hebben gebouwd. Over wat er ín de zorg gebeurt en wat we áán de zorg hebben georganiseerd. En over de vraag waarom we bij problemen zo vaak van mensen vragen zich aan te passen, terwijl het systeem zelf veel minder ter discussie staat.

Daar wil ik meer over weten. Daar schrijf en spreek ik over.

In en Aan de Zorg heb ik opgericht om die kennis te delen. Ook geef is er graag ruimte aan anderen die iets te vertellen hebben over ín en áán de zorg. Kennis (delen) is macht.