Beste Fleur,

Allereerst welkom. Welkom op het ministerie van teveel ((top/tob)ambtenaren, consultants, juridische verplichtingen in de begroting, (overleg)tafels, hiërarchie en ‘zo doen we het hier altijd’) en te weinig (inhoudsdeskundigen, geheugen, inzicht en overzicht).

Meer van hetzelfde

Dat zorgt al jaren voor allerlei problemen die jij als kamerlid zo graag wilde oplossen, maar je had daarvoor niet de juiste positie en de macht. Daarom wilde je graag minister worden, dan zou je de juiste positie en macht wel hebben. En nu ben je dat. Tot nu toe vallen de resultaten nogal tegen moet ik eerlijk zeggen. Neem de bureaucratie IN-de-zorg, je persoonlijke speerpunt van deze kabinetsperiode. De maatregelen die je daarvoor tot nu toe naar buiten bracht, het opnieuw leven inblazen van de oude ‘Ont-regel-doos’ uit 2018 en nu deze week met het aankondigen van meer onderzoek door Berenschot op dat gebied, zijn meer van hetzelfde.

Herhalen van het patroon

Zo komen we er niet. Elke keer weer hetzelfde patroon van aan het lijntje houden: onderzoek, taskforce, monitoring en vooral wijzen naar de IN-de-zorg-werkenden en patiënten die teveel willen. Die cirkels heb jij ook gezien als kamerlid en nu kopieer je het gedrag van je voorgangers en krijg je dus ook hetzelfde als je voorgangers. Dit moet anders.

Om je op weg te helpen stuur ik jou (en anderen) graag hoofdstuk 7 ‘Bureaucratie, waar gaat het over? van mijn boek toe en dan heb je een overzicht van de belangrijkste onderzoeken en probeersels van de afgelopen 20 jaar. Daarvoor hoef je alleen een berichtje te sturen via de website InEnAandezorg.nl.

Eén van daar beschreven dieptepunten is volgens mij het onderzoek van Q-consult uit 2017: ‘Begrippen, feiten en cijfers over (ervaren) regeldruk in de zorg’, waar de ‘definitie-discussie’ weer nieuw leven in wordt geblazen. Altijd weer een fijne vertragende tactiek.

Een kwestie van vertrouwen

En als er één onderzoek is dat je volgens mij zou moeten lezen, dan is dat het VWS-onderzoek ‘Een kwestie van vertrouwen’ uit 2006 (64 bladzijdes). En dan met speciale aandacht voor dit stukje:

Loslaten
De oplossing is volgens hem om als overheid dingen los te laten en er vanuit te gaan dat bijvoorbeeld mensen die een ziekenhuis runnen goede zorg leveren. “Ze weten hoe dat het beste kan. Het is ook geen goed idee om de verzekeraars alleen verantwoordelijk te maken voor de kwaliteit van de zorg. Die hebben andere prioriteiten. Omdat je als overheid toch steeds achter de feiten aanloopt, moet je niet proberen zelf de problemen op te lossen maar dat overlaten aan de maatschappij. Je moet vertrouwen op de creativiteit van de anderen en weigeren oplossingen te bedenken. De belangrijkste functie van de regering en de ambtenaren is die van dienstbaarheid aan een republiek van burgers en die rol moeten ze weer vinden. Door als overheid niet alles te willen regelen kan er een vorm van ongelijkheid ontstaan. En dat daar een beetje willekeur bij zit, dat moeten we maar accepteren! Het gaat erom de verzorgingsstaat zo in te richten dat diegenen die ook echt hulp nodig hebben, geholpen worden, maar dat niet automatisch iedereen alles krijgt.

En nu door…

Net als je voorgangers grijp ook jij weer terug op dezelfde beleid/bestuur/controle-cirkel en hebt Berenschot gevraagd om onderzoek te doen. Tóch kun je alsnog iets anders doen waardoor er wellicht wél meer uit het onderzoek kan komen.

Hoe?

Welke onderzoeksvragen heb je gesteld Fleur? Want we weten beide dat alleen het antwoord daarop terug zal komen. Hoeveel ze ook verder tegenkomen in hun onderzoek wat de moeite waard is te vermelden. Als jij er niet specifiek naar vraagt, zullen zij het niet vertellen (er moet immers wel geld worden verdiend).

Wat is de onderzoeksopzet ? Hoe wordt het onderzoek uitgevoerd? We weten allebei dat er vooral gezocht wordt in steeds dezelfde literatuur van steeds dezelfde instituten, waardoor je steeds dezelfde resultaten krijgt.

Om dit te doorbreken moet je iets anders doen, begin eens met iets kleins. Zorg ervoor dat als je in de opdracht naar Berenschot drie voorwaarden stelt.

1. Ik wil alle informatie die jullie tegenkomen die mogelijk van belang kan zijn om dit probleem op te lossen. Die mogelijk verder gaan dan alleen de beantwoording van de gestelde onderzoeksvragen. Het is aan mijn ambtenaren om daar mee verder te gaan.
2. Ik wil dat jullie het onderzoek ook richten op de AAN-de-zorgorganisaties. Welke elke keer maar weer niet-passende maatregelen nemen aan de ene kant. En de mond vol hebben van passende zorg aan de andere kant.
3. Ik wil dat jullie het onderzoek laten begeleiden door een Zeggenschapscommissie vanuit IN-de-zorg om de inbreng van zorginhoudelijke kennis (praktijk) te waarborgen. (conform het advies in ‘Een kwestie van vertrouwen’. Deze IN-de-zorg-werkers mogen niet worden gehaald uit de beroeps-/brancheorganisaties, de universiteiten of het overige bekende ons-kent-ons-circuit.

Tot slot

De oplossing van dit probleem zal niet komen van degene die zelf onderdeel zijn van het probleem. De instituties en organisaties die zelf deel uitmaken van de beleid/bestuur/controle-cirkel die ons al jaren in de klem houden.

De verandering komt van onderop!

Wil jij het betreffende hoofdstuk in PDF ontvangen? Stuur me dan een berichtje.